I can feel it coming back again;
Like a rolling thunder chasing the wind
Forces pulling from the center of the Earth again;
I can feel it
Live: Lightning crashes

Painted in flames; All peeling thunder;
Be the lightning in me; That strikes relentless
Snow Patrol: The Lightning strike

When you try your best, but you don't succeed;
When you get what you want, but not what you need
When you feel so tired, but you can't sleep;
Stuck in reverse, Lights will guide you home, And ignite your bones. And I will try… to fix you
Coldplay: Fix you

When the lights go down in the city;
and the sun shines on the bay
Ooh, I wanna be there in my city
Journey: Lights

Faster than the speeding light, she's flying;
Trying to remember where it all began
She's got herself a little piece of Heaven;
Waiting for the time when Earth shall be as one
And I feel like I just got home; Quicker than a ray of light
Madonna: Ray of light

Put a candle in the window; 'cause I feel I've got to move;
though I'm going, going
I'll be coming home soon, Long as I can see the light
Creedence Clearwater Revival: Long as I can see the Light

Give me the lights, precious lights, give me lights,
Shine on upon me, give me energy,
You can turn the wrong into right, precious lights,
Illuminate me, carry me away
Styx: Lights

See the light shining on the wall;
It's gonna shine through the nightfall
Can't you see, a window of hope, shining the light on every problem. There's always a chance that you can solve them, When you think it's all over and you wanna let go,
the faintest glow is there to help you, I know,
keep looking for the light of the window of hope.
Oleta Adams: Window of hope

Onderweg naar niet de meest eenvoudige zaak, bliksemt het plots bij heldere hemel. Geen donder, geen wolken, geen grauwe, grijze lucht. Alleen bliksemschichten van helder wit licht. Weerkaatsend zonlicht op sneeuwwitte berkentakken met een strakblauwe hemel als achtergrond. Wat een uitzicht, reizend door een met sneeuw bedekt winterlandschap. Wat kan dit vak toch mooie dingen op je pad brengen. Het is de reis, niet de bestemming, weten wijze mensen al sinds de oudste tijden.

Ik probeer de verlichting aan te houden tijdens het bezoek, echter deze reis verzanden we in de helaasheid van een klinische, louter juridische, werkelijkheid. Waar de “ja maars” de toch al schaars aanwezige lichtpuntjes steeds doven. In het AI-achtige landschap van hypothesen en aannames is immers alles theoretisch mogelijk en eindeloos te herhalen. We kunnen jarenlang voortploegen in het moeras van richtlijnen en regels die als leidend worden beschouwd en niet worden benut om te bereiken waarvoor ze zijn geschreven. De donkere kilte van een schijnwerkelijkheid, die voor sommigen kennelijk toch comfortabel voelt. Waar wederkerigheid geen optie blijkt, mogen door het systeem aan te wijzen deskundigen het nu gaan beslissen.

Hoe anders kan het gaan, lees het verslag in dit Bulletin van het jaarcongres van De Letselschade Raad, over “Contact helpt”. Waar het gaat over het benutten van de mogelijkheden om van perspectief te wisselen en je in te leven in de persoon en de gedachten van de ander. Probeer je bewust te zijn van je eigen perspectief en de beperktheid daarvan. Belicht de waarheid eens vanuit een andere invalshoek. Het is de mooie kans die ons vak ons steeds biedt, het nodigt ons allemaal uit om echt contact en verbinding te maken en op te lossen op basis van wederkerigheid.

Ook de bijdrage van Petra klein Gunnewiek en Lisan Homan (jarenlange trouwe leveranciers van kopij voor dit bulletin), over het nieuwe bewijsrecht en de nieuwe versie van de IWMD-vraagstelling, maakt weer eens duidelijk dat alles staat of valt met reciprociteit, met wederkerigheid. Tenminste, als je een lichtpunt wilt zijn en bereid bent om eendrachtig naar passende oplossingen toe te werken. Ben je beiderzijds bereid om je open en transparant naar elkaar op te stellen en aldus op adequate wijze naar oplossingen toe te werken? Zo kun je licht brengen, binnen het juridische raamwerk dat het sociale vangnet overeind houdt.

Dank ook aan een andere “Anchor-woman” van ons bulletin, Petra Oskam, voor haar retrospectief over 28 jaar PIV- en PPS Bulletin. De maatschappelijke en wetenschappelijke veranderingen vinden op dit moment met lichtsnelheid plaats. AI zorgt voor revolutionaire veranderingen. Laten we hopen dat we het allemaal kunnen bijhouden, zonder blind te worden voor onze werkelijke behoeften. Dat we erin zullen slagen om licht te blijven zien, tussen “echt” en “virtueel” en dat artificiële intelligentie zich vooral een goede partner zal tonen, om efficiënter te kunnen werken. Waarbij we zelf menselijke waarden zullen blijven benutten, blijven denken, handelen en meevoelen. Kortom, laten we AI blijven (op)voeden met lichtende voorbeelden van verlicht menselijk gedrag.

Dit is het laatste nummer van het PPS Bulletin, we gaan sluiten! Ik spreek namens de voltallige redactieraad, wanneer ik meld dat we het Bulletin altijd met veel plezier hebben samengesteld. Dank aan alle schrijvers die de afgelopen periode 1998-2026 hun bijdrage hebben geleverd. Het Platform Personenschade van het Verbond van Verzekeraars gaat nieuwe communicatiemiddelen inzetten. Naar de maatstaven van de huidige tijd, waarmee sneller kan worden ingespeeld op actualiteiten en die voldoen aan de wensen van de huidige lezerskring van geïnteresseerde vakgenoten die zich met personenschaderegeling bezighouden. Geen nood dus, vanuit de maatschappelijke rol van verzekeraars zal het licht over de materie blijven schijnen!

Aan het eind van een route die zesentwintig werkzame jaren bestrijkt, klap ik, na de laatste punt in dit voorwoord te hebben gezet, met nostalgische gevoelens m’n laptop voor de laatste keer dicht. Het is al laat en als ik naar het raam loop om de gordijnen te sluiten, zie ik dat de avondlucht wordt opgelicht door een verschijnsel dat zich in Nederland zelden vertoont: het Noorderlicht! Het product van een hoge zonneactiviteit, laat het symbolisch zijn voor het feit dat de zon altijd ergens op de wereld gewoon schijnt, ook al is het soms donker waar jij je bevindt. Roze- en groenlichtende gordijnen van geladen zonnestof wiegen zachtjes in de donkere hemel. De ramen zijn opengezet om licht en lucht door te laten, om ons mensen te laten zien: laat altijd een venster naar hoop open.

Armand Blondeel

Afscheidnemend voorzitter Redactieraad Platform Personenschade